Wandeling rond Zeerijp

 

Bekijk de wandeling in Google Maps

Klik op een marker om een kleine impressie te zien.
Klik dan op de kleine foto om een grotere foto te zien.

Bekijk meer foto's
Download route-en trackbestanden (zip file)

Verslag van de wandeling

Lengte van de wandeling: 12,4 km

We hebben er beter weer bij dan Inki de Jonge die de wandeling voor het Dagblad samen met cameraman Han Gerretsen deed. Wij zien nog even de zon, weliswaar aan het eind van de wandeling, maar toch.

We starten op de parkeerplaats van het sportpark, waar eens de delta van de rivier de Fivel was. Zeerijp was voeger, omstreeks de tiende eeuw, een havenplaats.

De Jacobuskerk zien we alleen uit de verte; we lopen langs de zuidkant van het dorp waar Carolien de eerste keer struikelt over haar veters en erbij gaat liggen. Dit zal later nog eens gebeuren...
Bij Café Nastrovja, compleet met aftandse sigarettenautomaat staat een gele gietijzeren paal, waarvan we toen niet wisten wat het was. Google leert ons het volgende:
Stoffer Reiffers uit Zeerijp heeft sinds een half jaar een passie ontwikkeld voor de gietijzeren herkenningspunten. Hij rijdt regelmatig rond door de omgeving, op zoek naar de hectometerpalen. Reiffers: “Er wordt gesproken over hectometerpaaltjes, maar de palen hebben niets te maken met hectometers. Op oude kaarten van rond 1910, kan men de precieze locatie van deze palen terugvinden. Deze worden geduid met MP en op kaarten na 1930 is de duiding veranderd in KP. MP staat voor (Hollandse) Mijl Paal en KP voor Kilometer Paal. Ook waren er palen met de duiding Dr. Dit staat voor Duikerpalen, deze gaven aan waar er duikers onder de weg lagen. De onlangs teruggeplaatste paal in Zeerijp heeft een Dr. teken en nummer. In Zeerijp staat dus een Duikerpaal, in plaats van een hectometerpaal.”
We lopen vervolgens in de richting van Eenum, waar we bij het kerkje de fotograaf Jan Zeeman ontmoeten die nog wat foto's maakt die met de wandeling te maken hebben. De toren heeft een luidruchtig uurwerk, binnen is de kerk vooral leuk en knus, met op de muur opschriften als: "Blied dat joe der binnen".
Carolien maakt wat foto's vanaf de preekstoel.
Een Schnitgerorgel complementeert het geheel.
Carst moet even buiten wachten en doet dat gelaten. Hij krijgt als beloning een koekje.
We vervolgen onze weg naar Leermens, waar net na de brug ook weer, verborgen in een heg, een gietijzeren hectometerpaal staat.
We dwalen even rond op het kerkhof en verbazen ons over de teksten die iemand met fantasie op verschillende zerken heeft laten plaatsen.
Langzamerhand ontwaren we meer wandelaars die dezelfde route volgen; vaak zijn het er meer, net na het verschijnen van een wandeling in de krant.

Het zonnetje laat zich af en toe even zien als we een hoogholtje passeren dat naar een pad leidt dat ons rond een soort borgterrein voert.

We gaan verder naar 't Zandt dat op deze zondagmiddag langzaam tot leven komt. Langs de hervormde kerk en via het Lissebonsepad verlaten we het dorp weer.
Tussen de nog kale akkers lopen we naar Zeerijp terug.
We passeren nog een (voormalig) doopsgezindt kerkje dat nu in particulier bezit is en voor vergaderen en muziek maken wordt gebruikt.

Net in Zeerijp spelen de veters Carolien weer parten en ze gaat er maar weer even bij liggen. Gelukkig kunnen we in het dorpshuis annex cafetaria tegenover de Jacobusker terecht voor een kop koffie en krijgt Carst ongevraagd een bak water. Service!

Leuke wandeling.

 

Verslagje van de wandeling
klik op de foto's voor een vergroting

 

 

 

Uit het Dagblad van het Noorden...
"De wereld vervaagt...."

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Naar begin van de pagina

 

Wandelhoofdmenu