Struunwandeling 3 in het Westerkwartier (Groningen)

Bekijk de wandeling in Google Maps

Klik op een marker om een kleine impressie te zien.
Klik dan op de kleine foto om een grotere foto te zien.

Bekijk meer foto's
Download route-en trackbestanden (zip file)
Verslag van de wandeling

 

Vol frisse moed (klik voor vergroting)

 

 

Deze wandeling staat beschreven in het boekje "Struunroute Westerkwartier nr. 3".

Vanwege de warme dag is de oorspronkelijke wandeling ingekort van 21 naar 17 km.

Deze struunroute laat u kennismaken met een aantal dorpen in het Westerkwartier: Lutjegast (de geboorteplaats van Abel Tasman), Grootegast, Oldekerk en Niekerk.
Er is een boekje met een uitgebreide beschrijving van deze struunroute beschikbaar bij de VVV's in het Westerkwartier.
De waypointnummers komen overeen met de nummers vermeld in het boekje.

 

Wetenswaardigheden:

Abel Janszoon Tasman ( 1603 – 10 oktober 1659 ) was een Nederlandse ontdekkingsreiziger , afkomstig uit Lutjegast in Groningen . Hij is het meest bekend door zijn reizen tussen 1642 en 1644 in dienst van de VOC , uitgezonden door Anthonie van Diemen , tijdens welke hij (in Europees perspectief) het Van Diemensland (nu beter bekend als Tasmanië ) en Nieuw-Zeeland ontdekte.

Tasman was al eerder op ontdekkingsreis geweest. In 1639 was hij tweede man van de expeditie van Matthijs Quast , waarbij de zeeën ten oosten van Japan werden onderzocht.

Zijn taak was het land te onderzoeken dat toen bekend stond als Nieuw-Holland (het tegenwoordige Australië ), waarvan de westkust al door Nederlanders ontdekt was, en om vast te stellen of het een deel was van Terra Australis , een vermeend zuidelijk continent . De VOC hoopte dat op die wijze dit continent ontdekt en voor de handel geopend zou worden.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

In het gehucht Kuzemerbalk zagen we het huis waar onze overgrootvader woonde en waar onze grootvader geboren is en zijn kinderjaren doorbracht.

 

Kuzemer Balk (klik voor vergroting)
Even liggen (klik voor vergroting)
Verslag van de wandeling door Caroline
(door een muisklik zijn de foto's te vergroten)

 

Geboortehuis van grootvader (klik voor vergroting)
Wel een mooie omgeving met pittoreske dorpjes. Helaas (bij deze temperatuur) maar één uitspanning onderweg, café ‘De Klap', waar we genoten hebben van een groot glas ijsthee en we onze watervoorraad bijgevuld hebben.

 

 

Onderweg merkten we dat wij niet de enigen waren die last hadden van de warmte. Schapen, paarden en de grote hoeveelheid aangebonden geiten langs de route lagen, verkoeling zoekend, in de schaduw van bomen of schuren. De route liep geheel over verharde wegen met weinig voetvolk maar des te meer groetende fietsers en af en toe een voorbij blazende auto die het niet te nauw nam met de maximum snelheid ter plaatse…. Uitkijken dus!

 

Bij een temperatuursverwachting van 30 graden hebben we een route uitgezocht met voldoende inkortmogelijkheden. Struunroute Westerkwartier nr.3. leek ons prima geschikt. Op aanwijzingen van het boekje met de routebeschrijving togen we naar de startplaats, de kerk in Lutjegast. Bij de kerk aangekomen konden we echter aan de rechterkant niet het vermoedelijke geboortehuis van Abel Tasman vinden, de boerderij ‘Tassemaheerd', zoals in de route-beschrijving werd vermeld. Nu is Lutjegast niet zo groot dus na de eerste bocht stond een grotere kerk waar ook voldoende parkeerruimte voor de auto's was. Echter wéér geen ‘Tassemaheerd'. Schuin tegenover de kerk was wel een straat, genoemd in de routebeschrijving, van waaruit gestart kon worden. Het omloopje van ca. 1 kilometer bij Lutjegast hebben we direct laten liggen i.v.m. met de hoge temperatuur.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Onderweg is er af en toe ook tijd voor een vaste versnapering: geschrapte worteltjes.... (in ons spraakgebruik "snortels" genoemd).

 

 

 

 

Naar begin van de pagina

 

wandelmenu

De

Richting Niekerk zagen we de bui al hangen (was het maar waar) en begrepen we ineens waarom vorig jaar de 4-daagse van Nijmegen is afgebroken. Het rondje Niekerk hebben we dan ook maar laten varen, dat scheelde weer een kilometer….. De laatste loodjes wogen het zwaarst en hebben we nauwelijks meer iets opgevangen van de omgeving. Bijna terug in Lutjegast kwamen we langs een boerderij met een naam op de gevel, Tassemaheerd! En eenmaal ín Lutjegast, ongeveer 1 kilometer verder een dérde kerk! Jawel, de kerk waar we eigenlijk hadden moeten starten.

Wikipedia geeft de volgende beschrijving van de naam Kuzemerbalk: Kuzemerbalk is een gehucht in de gemeente Grootegast , in het Westerkwartier van de provincie Groningen in Nederland. Het ligt even ten zuiden van Sebaldeburen. De naam verwijst enerzijds naar het klooster van Kuzemer, en anderzijds naar een balk (een smalle brug) over het water. Waar nu het Wolddiep loopt, stroomde vroeger een smaller watertje. Over dat water lag een houten balk, een smalle loopbrug. Via deze balk konden de kloosterlingen naar Joure, waar het klooster landerijen bezat. De oude balk bestaat niet meer. Waarschijnlijk lag deze even ten noorden van de huidige voetbrug over het Wolddiep.

De balk was inderdaad vervangen door een bruggetje maar bij het zien van het huis ‘Bij de Balk' konden we ons nog redelijk voorstellen hoe het er vroeger moet hebben uitgezien. Uit overleveringen (en de grote fantasie van onze oom Lucas) wordt verteld dat de balk in de winter werd verwijderd omdat het hout na de strenge vorst van de vroegere winters niet meer bruikbaar was. De mensen staken dan over via het ijs.