Wandeling langs de zuidkant
naar de Rimkeskooi.

 

Bekijk de wandeling in Google Maps

Klik op een marker om een kleine impressie te zien.
Klik dan op de kleine foto om een grotere foto te zien.

Bekijk meer foto's
Download route-en trackbestanden (zip file) (geschikt voor Ozi Explorer en Mapsource)

Verslag van de wandeling

lengte van de wandeling: 7,8 km

Verslagje van de wandeling.
klik op de foto's voor een grotere afbeelding.

 

 

Een wandeling die begint op de parkeerplaats voorbij Oosterend, aan het einde van de Hoofdweg. Verder kun je niet.
Er staat een frisdrankautomaat....

Als we de dwarsdijk oversteken zien we rechts de Wierschuur, hier werd tot in de dertiger jaren "groot zeegras" gedroogd en daarna verkocht, oa. als matrasvulling. Rond 1930 brak er een ziekte in het zeegras uit waardoor nagenoeg alles afstierf en er een einde kwam aan de handel. Nu is het een kampeerboerderij.
Bij zeer hoog water kun je er natte voeten krijgen.

We kiezen voor de route langs de zuidkant. Dit deel heet De Grië, wat aangroei of opslibbing betekent. In 1991 is er om overstroming en afkalving tegen te gaan, een lage dam tot voorbij de Rimkeskooi aangelegd. Meestal is het daar drassig maar nu is het pad goed te belopen. We moeten hier en daar wat zoeken naar overgangen maar het gaat aardig.

Marc en Carst belanden in de blubber net ten zuiden van de Rimkeskooi; er zijn daar wat slootjes die overwoekerd zijn met riet en wat beloopbaar lijkt blijkt niet zo te zijn. Vooral Carst lijkt daarna kousen aan te hebben.

Het is genieten van vergezichten; we komen ook weinig mensen tegen. We gaan door tot een eind na de Rimkeskooi, de laatste kooi op het eiland.
Er staat een bord dat aangeeft dat het bij opkomend water oppassen geblazen is.

Daar blijven we steken bij een smalle slenk; Verder gaan betekent natte voeten dus keren we om.

Natuurlijk komen er nog wat fotomomenten op de terugweg.

Natuurlijk moet er nog even een kijkje in de Rimkeskooi worden genomen.
Eigenlijk is wat we doen niet toegestaan maar we zijn heel voorzichtig.

Carst moet even buiten blijven en blijft keurig wachten.

In de kooi waakt de gans die we bij een eerder bezoek ook al hebben gezien.
Via de Sint Janshoek en het Koaipôd (in Nederlands: Het Kooipad) lopen we weer terug. We gaan langs de Jan Willemskooi, dus linksaf maar de andere mogelijkheid is rechtsaf en bij het schelpenpad weer links en zo terug naar de dwarsdijk, ook leuk.

Onderweg zien we veel Amerikaanse Vogelkers. Van Anne (van Puur Terschelling) hebben we tijdens een huifkartocht gehoord dat de bessen lekker zijn en dus is het happen geblazen!

Je leert elke dag..

Leuke wandeling!