Verslagje van de wandeling
klik op de foto's voor een vergroting


Deze wandeling staat beschreven in de wandelgids "Sporen in het zand" die is uitgegeven door de VVV, Staatsbosbeheer en Stichting Ons Schellingerland.
De route is gemarkeerd met blauwe paaltjes en begint bij de Staatsbosbeheerschuur aan de Longway in West Terschelling.

Groene Pollen wandeling

 

Bekijk de wandeling in Google Maps

Klik op een marker om een kleine impressie te zien.
Klik dan op de kleine foto om een grotere foto te zien.

Bekijk meer foto's
Download route-en trackbestanden (zip file) voor Ozi Explorer en Mapsource

Verslag van de wandeling

Lengte van de wandeling: 7,4 km.

Ook deze wandeling hebben we twee keer gedaan, een keer in juli en een keer in september, toen met de GPS op de cameratas.
Het bos bij het startpunt is het oudste bos op Terschelling (1914).
In dit bos zijn net als in andere bossen op Terschelling, veel bomen "geringd", de bast is aan de voet van de boom doorgezaagd, op deze manier zorg je op kunstmatige wijze voor afstervende en dode bomen in het bos.
Ook dood hout leeft volop. Denk daarbij onder andere aan schimmels, zwammen en insekten.
Pffff, het was even duwen maar toen lag 'ie.
Huifkarren kom je

En natuurlijk steeds lopen met de camera in de aanslag.

Als je niet te opzichtig gekleed bent kom je nog wel eens een ree tegen, heb je dan niet de camera direkt paraat dan ben je te laat.
Dat overkwam ons dus; de ree kijkt je aan, ziet je vertwijfeld de camera uit de tas sjorren en wandelt verder en uit het zicht....

niet alleen op het strand tegen; deze is van "Puur Terschelling".

Bij de Groene Pollen hoorde Anneke het geblaat van deze geit die heel blij was met een beetje aandacht.
Wilde ook wel graag poseren.

In deze omgeving (bij het pad naar de Groene Pollen) staat deze grondwaterstandmeter.
In dit bos wordt drinkwater opgepompt. Bijna al het water dat op Terschelling gebruikt wordt komt via een pijpleiding van de vaste wal, de grondwaterstand wordt voor calamiteiten in stand gehouden.

Het eiland zou verdrogen als alle drinkwater hier uit de grond gewonnen zou worden.

Leuke wandeling met als verassende open plek de "Groene Pollen".
In 1910 is het door Staatsbosbeheer geëgaliseerd en als bouw- en grasland verpacht.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

In het bos omsloten door het Jan van Vuurenpad, het Lokomotiefpad en het Revierekepad vind je de "Dennenorchis", je moet eerst wel even goed om je heen kijken voor je ze ziet want ze vallen niet echt op. In dit bos is alles nog net zo als 20 jaar geleden, het heet ook wel het "niets doen bos", en een deel ervan heet het "mosbos".
De Groene Pollen was vòòr de bebossing van het duin een grote duinvlakte die liep van achter Doodemanskisten tot bij paal 5. Deze vlakte is achtergebleven na het "wegwaaien" van een loopduin. Loopduinen ontstonden vooral in gebieden waar het duin intensief werd begraasd.
Pollen slaat op de heuveltjes die zijn achtergeblev. Het is nu een duin-weiland in het bos.