Wandeling rond Orvelte

 

Bekijk de wandeling in Google Maps

Klik op een marker om een kleine impressie te zien.
Klik dan op de kleine foto om een grotere foto te zien.

Bekijk meer foto's
Download route-en trackbestanden (zip file)

Verslag van de wandeling

Lengte van de wandeling: 12,1 km

Tja, we hebben als stelregel dat er altijd ongeveer halverwege een uitspanning moet zijn dus parkeren we dit keer de auto aan de rand van het Orvelterzand zodat we in Orvelte even koffie kunnen drinken.
Omdat we Joy bij ons hebben kunnen we geen pad over het Orvelterzand volgen want daar lopen grote grazers. Dus gaan we via het bos. Aan de rand van het bos is blijkbaar iets onprettigs gebeurd...getuige dit aandenken.
Hierna lopen we een stukje langs het Oranjekanaal, via een drukke provinciale weg.
Na het passeren van de Orvelterbrug komen we in het museumdorp Orvelte.

Zonder dorpjes als Orvelte zouden we geen idee hebben van ons eigen verleden.
Hoe de boer vroeger zijn paard voor de wagen spande, hoe het boerengezin de maaltijd gebruikte, hoe de klompenmaker een blok hout tot bruikbaar schoeisel omtoverde en de smid het ijzer smeedde. In museumdorp Orvelte is het – in de zomermaanden – allemaal te zien.
Nu, in het vroege voorjaar is het er nog rustig. Maar het mooiste van Orvelte – het hele jaar door! - zijn de grote rietgedekte boerderijen aan de smalle klinkerweggetjes, vaak met een eigen ‘huisweide’. De brink ligt nog altijd in het midden, de eeuwenoude bomen groeien gestaag door en op de essen rond het dorp grazen nog altijd schaapskuddes. Voor een kijkje in het Drenthe van rond 1900 kun je nergens beter zijn dan in Orvelte.
We strijken neer in "De Schenkerij"waar we een lekker kop koffie met krentenmik nemen (voor een ieder twee plakken). Binnen aan de muur hangen stillevens van de Orvelter schilder Henk Renting. Zeker het bekijken waard!

Buiten hangt aan de muur een "weersteen".

De dames kijken natuurlijk verlekkerd even rond in de winkeltjes vol snuisterijen maar we moeten natuurlijk wel door...

We zien een opwekkende tekst...

Eerst nog een klein stukje openbare weg maar daarna mag Joy weer los en via een graspad komen we in een bosje. Hier wijken we even af van ons geplande pad want we zien een "spannend paadje", het Pad van Theodoor, dat ons via plankieren door een moerasgebiedje voert.
Vervolgens weer een stukje bos en hei waarna we een replica van een prehistorische boerderij met een zg. spieker passeren. In zo'n bouwsel leefde een boerengezin met de dieren onder één dak. De spieker was een voorraad-schuur die op palen stond om te voorkomen dat de dieren zich tegoed zouden doen aan de oogst.

We gaan via goed beloopbare paden in de richting van het Oranjekanaal, dat we via een sluisje oversteken.
We horen een aantal honden buiten in een kennel blaffen maar onze aandacht wordt getrokken door een hond die gebiologeerd van achter het raam naar buiten kijkt.

Het laatste stuk van de wandeling is niet echt spannend want het gaat via rechte ruilverkavelingswegen; hoofdzaak is dat we onze kilometers weer hebben gemaakt.

 

 

Verslagje van de wandeling
klik op de foto's voor een vergroting

 

 

 

Deze wandeling is een samenraapsel van een paar wandelingen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Naar begin van de pagina

 

Wandelhoofdmenu