Wandeling Noordlaren: "rond de Hondsrug".

 

Bekijk de wandeling in Google Maps

Klik op een marker om een kleine impressie te zien.
Klik dan op de kleine foto om een grotere foto te zien.

Bekijk meer foto's
Download route-en trackbestanden (zip file)

Verslag van de wandeling

Lengte van de wandeling: 13,2 km

We hadden al eens eerder een wandeling rond Noordlaren gemaakt (kijk hier maar eens) maar de wandeling die beschreven staat in het boekje "Wandelen in Grunnen" was net even weer anders. Ook nu starten we weer bij "Het Oude Veerhuis", gelegen aan het vaartje dat Noorlaren met het Zuidlaardermeer verbindt. Maar: waar we vorige keer nog een versnapering tot ons konden nemen is dat nu niet meer mogelijk: de uitbater heeft de uitspanning weer een woonbestemming gegeven. Halverwege hebben we echter een leuke vervanging gevonden, hierover verderop meer.
Eerst gaan we op pad door de Oostpolder, een waar vogelparadijs. We nemen een kijkje over het meer vanuit een vogelkijkhut terwijl Joy netjes beneden wacht, hij vond het boven maar niks. Hierna wijken we van de route af en nemen een graspad door de polder. We verbazen ons over de vistrap op zonne-energie die het mogelijk maakt om de vis van het ene naar het andere water te leiden. Joy blijft strak bij ons en wacht steeds keurig op de achterblijvers.
Stichting Het Groninger Landschap heeft een groot aantal gronden in de Oostpolder aangekocht om het als natuurgebied te bewaren want de recreatie rukt op.
In het boekje staat een uitspanning "de Waterlelie", vlakbij de jachthaven maar daar kunnen we niet bijkomen, ook niet bij palingrokerij Vos, het seizoen is blijkbaar nog niet begonnen.
We gaan dus weer op weg naar Noordlaren. We weten inmiddels dat het Oude Veerhuis dicht is maar bij Camping Noordlaren is sinds kort een zg. Rustpunt ingericht waar je door middel van zelfbediening koffie, thee, frisdrank en gevulde koeken kunt nemen. Eenvoudig en leuk! En wat blijkt: Carolien is de honderdste bezoeker! Ze krijgt een bloemetje.

Als we weer op pad gaan zien we vlakbij de kerk een zwerfboek. Omdat we vlakbij de parkeerplaats van de auto zijn, nemen we het boek mee en zullen het na het te hebben gelezen weer ergens achterlaten.
We nemen een kijkje in de kerk en gaan dan weer verder.

Noordlaren is verder uitgestorven, ook de volgende uitspanning, "De Lanteern" is dicht; op een kaartje staat dat ze om 16:00 uur opengaan. Gelukkig zijn we al voorzien... We volgen de route nu in tegengestelde richting. We verlaten het dorp en lopen over de Noordlaarderesch.
We passeren een hunebed dat niet meer de oorspronkelijke grootte heeft. Vaak zijn de stenen gebruikt voor oa. dijkverzwaring en de bouw van kerken.
Even verderop zien we een ooievaar parmantig door de wei stappen.
Natuurlijk op de foto vastgelegd. We hebben al een rustpunt gehad maar zien er even later nog een, het kan niet op.

De route zou ons oorspronkelijk langs kaarsrechte paden leiden, overblijfsel van eeuwenoude karrensporen die de route van Coevoren naar Groningen over de Hondsrug markeerden, maar we prefereren toch de slingerpaadjes door het bos.
Zo stuiten we met een dosis geluk op een haviknest. Een jonge havik houdt ons nauwlettend in de gaten terwijl we ruimschoots de tijd krijgen om foto's te nenem.

Aangezien de fotosessie aardig wat tijd in beslag heeft genomen, gaan we met gezwinde pas verder. Als we het bos uitkomen, zien we een reclame voor het Rustpunt,

Vlak voor Noordlaren zien we nog een wildbeschilderde camper.
Joy is een liefhebber van katten maar we denken dat het goed is dat hij hier aan de lijn zat...

Moe maar voldaan komen we weer bij het uitgangspunt aan.

Verslagje van de wandeling
klik op de foto's voor een vergroting

 

 

 

Deze route komt uit het boekje
"Wandelen in Grunnen"
Hier en daar hebben we de route iets verlegd en dat is maar goed ook,
anders hadden we het haviksnest gemist.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Naar begin van de pagina

 

Wandelhoofdmenu