Wandeling bij het Lauwersmeer (Groningen)

 

Bekijk de wandeling in Googe Maps

Klik op een marker om een kleine impressie te zien.
Klik dan op de kleine foto om een grotere foto te zien.

Bekijk meer foto's
Download route-en trackbestanden (zip file)
Verslag van de Wandeling

 

 

 

Wetenswaardigheden:

De lengte van de wandeling is ± 13 km.

Het Lauwersmeer is een door mensenhanden gemaakt meer in het noorden van Nederland , op de grens van de provincies Groningen en Friesland . Het is op 23 mei 1969 ontstaan door het afsluiten van de Lauwerszee.

De voornaamste reden voor deze afsluiting was veiligheid. Na de watersnood van 1953 stond Rijkswaterstaat voor de keuze de dijken rond de Lauwerszee te verhogen tot deltahoogte , of de zeearm af te sluiten. Onder druk van de bevolking (actieleuze: De Lauwerssé moat ticht! ) werd voor het laatste gekozen.

Na de afsluiting zijn de hooggelegen zeebodems (die voordien tot het wad behoorden) droog komen te staan. In de eerste jaren zijn grote delen hiervan vrijwel aan hun lot over gelaten, zodat veel natuur ontstond. Langs de oude kustlijn zijn de voormalige kwelders ingericht als landbouwgebied. Er zijn twee dorpen ontstaan: Lauwersoog met de wijk Robbenoort en het vakantiedorp Suyderoogh , allemaal gelegen in de gemeente De Marne .

Het oostelijke gedeelte, de Marnewaard is thans militair oefenterrein. Hier bevindt zich het namaakdorp Marnehuizen , waar guerrillatechnieken worden geoefend. Westelijk van de autoweg naar Lauwersoog is een groot recreatiegebied ontstaan rond het Nieuwe Robbengat.

In het zuidelijke (Friese) gedeelte, de Kollumerwaard , bevindt zich het in onbruik geraakte munitiedepot van de kruitfabriek Naarden .

In het midden en oosten is vrijwel alleen natuur. Dit is dan ook op 12 november 2003 tot Nationaal Park uitgeroepen: het Nationaal Park Lauwersmeer .

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Gewapend met dezelfde routebeschrijving als de vorige keer, de GPS én onze Laura (die wij eindelijk zover hebben gekregen om mee te lopen na talloze vruchteloze pogingen om haar mee te krijgen) starten we aan de Kustweg in Lauwersoog. De heerlijke geuren van de visrestaurants negerend lopen we 500 meter aan de waddenkant de dijk af tot we volgens de routebeschrijving bij een blauw paaltje de dijk op moeten klimmen. Blauw paaltje niet gedetecteerd (verstopt achter hekwerk) en dus lopen we te ver door. Aan de andere kant van de dijk klimmen we via stapstenen over het hekwerk en gaan daarna via de kustweg een stukje terug op de route.

We lopen linksaf (oorspronkelijk dus rechtsaf) het schelpenpadpad op waar we ons omgeven zien door vlierbessenstruiken en mensen met zware plastictassen vol vlierbessen…..

 

 

 

 

 

 

 

 

Vlierbessenjam

Voor 4 potten jam heeft u ongeveer 1200 gr. geritste en gewassen vlierbessen nodig.

Als het goed is heb je dan ongeveer 1000 gr. vruchtvlees over

Breng dit aan de kook met:
•  1000 gr. geleisuiker
•  sap van een halve citroen
•  zakje vanillesuiker
•  wat jeneverbessen (niet te veel)
•  een heel klein beetje foelie

4 minuten door laten koken.
Vul de potjes met het nog kokende sap en sluit ze direct.
Laat de potjes omgekeerd afkoelen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Voorlopig volgen we de blauwe paaltjes van de Orchideeënroute. De vorige keer hebben we ze gezien maar inmiddels is het zover in het seizoen dat de orchideeën uitgebloeid zijn. Het schelpenpad volgend lopen we langs het Zuidwalbos, steken een smal watertje over en zien dan de eerste uitkijktoren, behorend bij het militaire oefenterrein waarvan we nu ook de waarschuwingsborden kunnen zien. De jongsten van onze wandelkliek, Marc (13) en Benjamin (10) vonden deze wandeling natuurlijk geweldig, de vorige keer hebben ze op het terrein een kogelhuls gevonden. Deze keer is alleen de jongste mee en blijft de buit beperkt tot een grote hoeveelheid meeuwenveren. Vanaf de uitkijktoren houden we links aan, volgen de witte paaltjes en lopen langs de grote open vlakte aan de linkerkant, Marnewaard.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Als we tijdens de wandeling door bossige gedeeltes lopen zien we opvallend veel laaghangende vogelhuisjes aan de bomen. Ze zijn van de Rijksuniversiteit Groningen. Het blijkt een broedgebied te zijn. In het voorjaar en ook nu is geen vogel te bekennen

De vorige keer zijn we ergens op dit punt de mist in gegaan en we kunnen nu zien hoe dat heeft kunnen gebeuren. De route beschrijving blijkt inderdaad niet helemaal overeen te komen met de werkelijke paden.

 

 

 

 

 

Zo blijkt het verharde pad langs het water niet te kronkelen maar kaarsrecht te zijn en aan de andere kant van het water te lopen dan op de routebeschrijving aangegeven staat. Op een gegeven moment vertelt de beschrijving dat we linksaf en gelijk weer links moeten, maar dit moet zijn rechtsaf en gelijk links, kortom een beschrijving van likmevestje. Gelukkig maakt de mooie omgeving en de lol die we hebben een hoop goed… Hoewel ondergetekende, voor het eerst tijdens een wandeling, op dit punt de man met de hamer zag en eigenlijk het bijltje er bij neer wilde gooien. Maar goed, beseffend dat niemand mij naar het eindpunt gaat dragen, toch maar de moed bij elkaar rapen en na een korte pauze verder gaan. Het lukt……

 

 

 

Vlak voor het oversteken van de Marneweg zien we veel mensen die, gebruik makend van de wind, verwoede pogingen doen om hun vliegers op te laten. Na de oversteek lopen we richting uitspanning ‘Strandpaviljoen Bosveld' langs een grote hoeveelheid zij aan zij staande campers met de bijbehorende mensen op tuinstoeltjes en honden die er plezier aan beleven langs een drukke weg te staan en temidden van lotgenoten naar het water te staren. Bij het strandpaviljoen blijven we even hangen voor een kopje koffie en een tosti waarna we onze weg vervolgen. Llangs de Marneweg dus. Vanaf hier wordt de routebeschrijving niet duidelijker maar kunnen we geen verschrikkelijke fouten meer ontdekken. We lopen door ‘Robbenoort' een park met recreatiewoningen waarvan ik me wel kan voorstellen dat er mensen zijn die hier het hele jaar door willen verblijven. Dit stuk van de wandeling hadden we de vorige keer gemist omdat we toen zo vaak fout waren gelopen dat we een stuk hebben afgesneden.

Als we het recreatiepark uit komen zien we een braderie, helaas voor de dames en tot vreugde van de heren in ons gezelschap waren de standhouders de boel al aan het inpakken.

 

Het pad volgend komen we langs een restaurant met de veelbelovende naam
‘Het Boze Wijf' met als buren
het ‘Kerkelijk Recreatiewerk', tja……

Met het eind in zicht begint iedereen weer wat kwieker te lopen en als de auto's in zicht komen vindt niemand het meer erg om stukjes af te snijden, over versperringen heen te klimmen en lijkt het een wedstrijd te worden wie het eerst de auto's bereikt.

 

Het pad volgend gaan we vlak voor het water links af en zo belanden we bij uitkijktoren no.2.
Benjamin moet nodig plassen en op het moment dat ik hem wil zeggen een boompje te gaan zoeken, zien we midden op de vlakte een Dixie staan!
In het toilet een enorme baggerzooi verwachtend trek Benjamin met opgetrokken neus de deur van de plee open en ziet met stomme verbazing een brandschoon toilet compleet met brandschoon toiletpapier! Schroom dus niet om bij hoge nood tijdens deze wandeling hiervan gebruik te maken.

Tip: kijk bij het openklappen van de plee-klep niet in het gat, dit kan voor mensen met een zwakke maag verwoestende gevolgen hebben voor de rest van de wandeling.

Verslag van de wandeling

19-08-2007, Wandeling Lauwersoog

De wandelroute Lauwersoog uit de Libelle hadden we al eens eerder gedaan, in het voorjaar. Omdat het zo'n mooie omgeving is die we ook nog eens in de zomer wilden zien én omdat we de vorige keer zó vaak verkeerd gelopen waren dat we het vermoeden hadden dat de routebeschrijving niet helemaal overeenkwam met de wandelpaden ter plaatse, besloten we de route nog een keertje over te doen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zucht, het was weer geweldig!

 

 

 

Naar begin van de pagina

wandelhoofdmenu

 

 

Bekijk de Lauwersmeerwandeling in Google Maps