Wandeling rond Selwerderhof

 

Bekijk de wandeling in Google Maps

Klik op een marker om een kleine impressie te zien.
Klik dan op de kleine foto om een grotere foto te zien.

Bekijk meer foto's
Download route-en trackbestanden (zip file)

Verslag van de wandeling

Lengte van de wandeling: 10,3 km

Om de overleden ouders/schoonouders op een “leuke” wijze te herdenken vonden we het een aardig idee om een bezoekje te brengen aan begraafplaats Selwerderhof waar een veldje met “urnenkeldertjes” is aangelegd; Vier broers hebben hier een eigen plekje. Op de urnenkeldertjes ligt veelal een aangepaste kleine grafsteen en bij de meeste steentjes staan een of meerdere ornamenten, plantjes enzovoort.
Omdat het Eerste Paasdag is heeft Katja geverfde eieren meegebracht die we ter plekke naar binnen werken. Aansluitend hebben we een wandeling in de omgeving gemaakt.
Alvorens we de begraafplaats via de hoofdingang verlaten staan we nog even stil bij een gedenkplek voor mensen die een begrafenis van gemeentewege hebben gekregen
Even een stukje geschiedenis:
Omstreeks 1920 raakten de Noorder- en Zuiderbegraafplaats vol. In 1924 is de begraafplaats Esserveld in gebruik genomen. In 1937 zag het stadsbestuur in dat deze begraafplaats ook vol werd en ging men op zoek naar een nieuwe locatie voor een grote centrale begraafplaats, wat uiteindelijk Selwerderhof is geworden. Deze begraafplaats zou omstreeks 1943 klaar zijn, maar vanwege de oorlog kon Selwerderhof pas in 1949 in gebruik worden genomen. Daarom zijn er in 1943 en 1946 twee noodbegraafplaatsen tegenover Selwerderhof aangelegd, Klein Selwerderhof I en II.
We passeren een Joodse begraafplaats die naast de noodbegraafplaatsen ligt en het valt ons op dat de graven strak naast elkaar in het gelid staan.

Terwijl we een stuk langs het Van Starckenborgkanaal lopen passeren een paar volgeladen schepen; niet iedereen is vrij met Pasen....
Vervolgens lopen we een stukje over het op deze dag verlaten deel van het Zernicke complex en daarna over de dijk langs het Reitdiep weer in de richting van de stad.We passeren nogmaals het Zernickecomplex; nu aan de stadkant en lopen naar het crematoriumcomplex.
We horen al een tijdje het geluid van een motorfiets; het blijkt iemand te zijn die laat zien dat hij aardig behendig is in het besturen van het ding. de verlaten parkeerplaats van het crematorium leent zich er op deze dag blijkbaar goed voor.

We lopen een rondje over het crematoriumterrein met gedenkplekken, urnenmuur, enzovoort.
Er is geen doorsteek naar de begraafplaats Selwerderhof dus moeten we via de Paddepoelsterweg een omtrekkende beweging maken. Dit is een zeer oude, middeleeuwse weg, die lange tijd de verbinding vormde tussen Groningen, Selwerd en de omliggende wierdendorpen. De weg ligt in het verlengde van de doorgaande weg over de Hondsrug (het tracé Rijksstraatweg, Hereweg en Herestraat, Oude Boteringestraat en Moesstraat)
We zien een paar roestige handen langs de weg staan met verwijzingen naar een vroeger klooster.
De wijkraden Paddepoel en Selwerd namen in 1999 het initiatief voor het poëzieproject Kasteel Selwerd. Naar een idee van stadsarcheoloog Gert Kortekaas werden vier handen van cortenstaal gemaakt. Daarin zijn gedichten gestanst van drie plaatselijke dichters: Albertina Soepboer, Jan van den Berg, Lammert Tesinga.

Archeologisch onderzoek heeft uitgewezen dat op deze plek eens een borg, een versterkt stenen huis stond. Het staat te boek als het Huis of Kasteel Selwerd. Helaas is er weinig met zekerheid bekend wanneer en door wie het is gebouwd. Duidelijk is wel dat de latere 'heren van Selwerd' een niet geringe rol hebben gespeeld in de machtsverhoudingen van hun tijd. Zeker nadat in 1283 werd besloten om de heerlijkheid Selwerd op te nemen in het Gorecht, het rechts-gebied van Groningen. Wanneer het riddergeslacht Selwerd in 1360 uitsterft, is het ook gedaan met het kasteel. Het wordt door de Groningers met de grond gelijk gemaakt om te voorkomen dat het ooit nog als vijandelijke uitvalspost wordt gebruikt.

In het weiland zijn enkele opvallende bulten te zien, waaronder zich de overblijfselen van de vesting bevinden. De plek wordt aangeduid als “De Huppels”. Het terrein is sinds 1975 een beschermd archeologisch ondergronds rijksmonument. (bron: Jo's archief).

Even verderop zien we de stadsmarkering, ontworpen door Gunnar Daan.

Reden dat we weer terugkeren op de begraafplaats: we waren van plan om nog een kop koffie te drinken in het door vrijwilligers gerunde Theehuis. We nemen er allemaal ook nog een lekkere punt appeltaart ( met slagroom) bij!
Geslaagde wandeling!

 

 

 

 

 

 

Verslagje van de wandeling
klik op de foto's voor een vergroting

 

 

 

Zelf bedachte wandeling met als begin- en eindpunt begraafplaats "Selwerderhof".

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Naar begin van de pagina

 

Wandelhoofdmenu