Wandeling rond Gasselte
"Een tocht over slapende reuzen"

 

Bekijk de wandeling in Google Maps

Klik op een marker om een kleine impressie te zien.
Klik dan op de kleine foto om een grotere foto te zien.

Bekijk meer foto's
Download route-en trackbestanden (zip file)

Verslag van de wandeling

Lengte van de wandeling: 11,4 km

"Dor, doods en allerakeligst: woorden waarmee het Drouwenerzand in de 19e eeuw werd omschreven. Tijden veranderen, het heidegebied wordt nu gewaardeerd om zijn rust. Vanuit Gasselte trekken we door de omgeving, zoals Wemeltje Kruit, maar dan zonder transportfiets." Zo begint het verslag van de wandeling die Paul Straatsma in december heeft gelopen.
Wij beginnen op dezelfde plek, evenals andere wandelaars die een kaartje uit de krant hebben geknipt. Wij hebben de GPS versie gekozen en ietwat aangepast.
Aan de rand van het dorp zien we een alleraardigst kerkje.

We doen eerst een ommetje en langs het dorp lopend zien we een paardenwei met een object dat vroeg om een macro.
`Beiden wilden het gebied niet hebben, de inwoners van Drouwen niet en de inwoners van Gasselte niet. Het was Gasselte dat aan het langste eind trok, de woeste grond tussen beide dorpen werd vernoemd naar Drouwen. De anekdote geeft aan hoe men vroeger het Drouwenerzand waardeerde: in het geheel niet dus. Er is ook een verslag met dezelfde strekking. In 1843 kwamen de drie bekendste wandelaars van Drenthe, de podagristen, door het gebied. Zij noteerden …‘Wij bereikten een dorre en doodsche zandzee, allerakeligst van een rij naakte duinen en belten doorsneden en ingesloten, ‘t Is hier zoo bar en ongezellig, dat er een groote mate van kloekmoedigheid toe behoort, om niet van vrouwelijke angst en vreeze aan elk zijner hoofdhairen een glinsterende zweetdruppel te zien hangen.’… `
we vinden dat het met de troosteloosheid wel meevalt. Anneke omarmt een boom want volgens een vriend van Caroline geeft een boom kracht... Tot er andere mensen naderen, dan is de liefde voor de boom snel over.

Halverwege zien we in de kaart een uitspanning: restaurant "Robin Hood" naast het attractiepark maar dat is dicht.. Dus belanden we even verderop bij café Alinghoek voor koffie met bijlagen...
De dames halen herinneringen op want we zijn er met een familiebijeenkomst in een grijs verleden ook al geweest. Speurtochten werden er toen georganiseerd; misschien nu nog wel.

Hier wijken we van de route af en lopen via een lange zandweg en een stuk openbare weg naar het dorp terug. We kunnen daar niet vanaf want dat is verboden.
Vlakbij het dorp kunnen we weer het bos in waar allemaal Rabobank-linten hangen. Een veldrit? Nee, een veldloop!
We worden met vrolijke gezichten voorbijgestreefd. Een achterblijver heeft het wat moeilijk....
Via een stukje Drouwenerzand komen we weer bij ons uitgangspunt terug.

Verslagje van de wandeling
klik op de foto's voor een vergroting

 

 

 

Deze route stond beschreven in het Dagblad van het Noorden.
Omdat hij "maar" 8 km was hebben we de route iets verlengd.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Naar begin van de pagina

 

Wandelhoofdmenu