De batterij van Longues sur Mer vormde een serieuze bedreiging voor de invasievloot.
Ze ging schuil onder een dikke laag aarde en was van 2 meter dik beton.
Het geheel werd beschermd door mitrailleurs, prikkeldraad en mijnen. Het is de enige batterij
die in deze staat bewaard gebleven is, compleet met kanonnen en schietbegleidingspost.
De begeleidingspost bevindt zich 300 meter voor de batterij, op de kliffen.
Deze batterij is één van de twaalf die op 6 juni het vuur opent op de Britse vloot.
Niettegenstaande hij zwaar gebombardeerd werd op 28 mei en 3 juni, bleef de schade beperkt.
Dan maar opnieuw dachten de geallieerden, in de nacht van 5-6 juni wierpen bommenwerpers 600 ton aan bommen.
Opnieuwwas er weinig schade. Om 5u37, D-day morgen, opende de batterij het vuur op de twee
Amerikaanse oorlogsbodems, waaronder de pantserkruiser Arkansas. Zijn schootsveld bestreek 2 sectoren.
Uiteindelijk, nadat het verzet de juiste positie doorgaf, en met behulp van collega oorlogsbodems,
de George Leygues, de Montcalm en de Ajax, slaagden ze erin drie van de vier kanonnen uit te schakelen.
Dit gebeurde, na om beurten intensief op de batterij te vuren. ‘s Avonds even voor zeven,
werd de batterij definitief na twee kanonschoten vanaf de George Leygues buiten werking gesteld.