Wandeling van Oost naar West :
De "Fjoertoer 2008".

 

Bekijk de wandeling in Google Maps

Klik op een marker om een kleine impressie te zien.
Klik dan op de kleine foto om een grotere foto te zien.

Bekijk meer foto's
Download route-en trackbestanden (zip file) (geschikt voor Ozi Explorer en Mapsource)

Verslag van de wandeling

lengte van de wandeling: 22,6 km

Verslagje van de wandeling.
klik op de foto's voor een grotere afbeelding.

 

 

Op 12 april was het zover: De Fjoertoer! Om 12 uur zaterdagmiddag de stempelkaarten en een rugzakje met een "overlevingspakketje" opgehaald in de veerterminal.

We hadden besloten om de auto op West te parkeren want dan hadden we tenminste de zekerheid dat we op een door ons zelf gekozen tijd terug naar ons stekkie tussen Hoorn en Oosterend terug konden.
De bussen vertrokken vanaf 18.00 uur naar Oosterend en zaten in korte tijd stampvol. We moesten mensen die met hoopvolle gezichten langs de weg stonden te wachten laten staan maar ze zullen zeker later door andere bussen opgepikt zijn.
We moesten op de kruising van Hoofdweg en Badweg in Oosterend de bus verlaten en het laatste stukje naar de Dwarsdijk te voet afleggen; de bus ging weer een nieuwe lading ophalen.

We moesten tot 19.15 uur wachten voor we konden starten want, zo kregen we te horen, de festiviteiten en vuren bij de strandtenten waren nog niet klaar.
De wandelaars die 40 km liepen en al een aantal uren onderweg waren kwamen langs en konden doorlopen.
We kregen nog een stukje peptalk en wat uitleg waar we het beste konden lopen. Dat was langs de vloedlijn; daar is het zand het hardst en loopt het prettig... Later zou blijken dat het gros van de wandelaars koos voor een stuk halverwege het strand dat ook redelijk hard was. Voordeel was dat je dan niet een heel eind naar de duinrand hoefde te lopen om te stempelen.
Later bleek het stuk tussen Midsland aan Zee en West aan Zee (Paal 8) aardig mul was en dus werd dat stuk wel heel zwaar.
We kregen een professionele warming up!
Iedereen deed eigenlijk mee, de Nordic Walkers (Stokkenlopers) zwaaiden gelukkig niet met hun armen....

Hierna werden we "gelost"; eerst de Nordic Walkers.
In een lange rij ging het over het fietspad naar Heartbreak, eigen tempo maken was er op dat stuk nog niet bij, je ging mee in de stroom.
Bij Heartbreak was de eerste stempelpost, en liep de zaak vast want we moesten naar binnen om te stempelen.
Nadat we een tijdje in een aardig lange rij hadden gestaan werden we doorgewuifd want het werd te gek. Bij Kaap Hoorn zouden we een dubbel stempel krijgen.

Onderweg zagen we in de verte een flinke rookpluim, een brandstapel bij Lies werd in de brand gestoken. Op de foto's in het album is te zien dat er een flinke warmte-ontwikkeling was!
Bij Kaap Hoorn moesten we de duinen over!
Je zag links en rechts mensen de struiken inschieten want twee toiletten voor zoveel wandelaars was wat weinig...
Verder waren er allemaal vuurtjes en werden er hamburgers gebakken.
Er scharrelde ook een "verwenteam" rond die de vermoeide wandelaar een rugmassage en zo aanbood.
We hadden ook allemaal een LED lampje aangeboden gekregen en de stokkenlopers hadden lampjes op hun stokken; zo kreeg het geheel een feestelijk uiterlijk.
Bij elke strandtent was wel wat te doen maar je kon je niet veroorloven om overal te lang te gaan zitten want dan bestond het gevaar dat je helemaal niet meer overeind zou komen.

Zoals gezegd: tussen Midsland aan Zee en West aan Zee was het zand mul maar als kuddedieren liep iedereen achter elkaar aan en gingen er maar weinig langs de vloedlijn.
Op een geven moment kwamen we een stellage tegen waarop ze een rij oliedrums hadden geplaatst waar vuur in gestookt werd. Er waren letters uitgeslepen met gaas ervoor waardoor je bij het tegelijk draaien van de drums de letters "Terschelling" en "Fjoertoer" te zien kreeg. Mooi!

Daarna volgde nog een stuk Longway met hier en daar mooi uitgelichte bosranden.
Ook een mini Brandaris (knap gemaakt!) stond mooi belicht langs de kant. Verder hoorde je op een gegeven moment vanuit het bos "It's a long way to Tipperary" fluiten; gaf toch wel een apart sfeertje, zo lopend over de Longway.
Vlakbij de Griene Pôlle werden we blij verrast door kraampjes waar we een flesje krachtdrank en een mootje lekkere vers gerookte makreel kregen.
De stemming zat er goed in; temeer omdat er een stevig stuk muziek werd gedraaid.
Hierna kregen we na nog een aardig stukje wandelen nog een verrassing: Bij Doodemanskisten had de buurtverening er iets moois van gemaakt met lange rijen waxinelichtjes, een knapperend vuur, geprojecteerd op een groot scherm en een kraampje waar je naar keuze bier of Jutterbitter kon krijgen (en we hadden onderweg ook al een paar Juttertjes uit ons eigen flesje gehad...).

Het laatste stuk werd dus wat moeilijk.
We passerden als laatste nog het "Kooltjesduin" waar een vuur brandde, gecontroleerd door de brandweer.

Hierna weer het bos in en na de beklimming en de afdaling van het duin bij West kregen we op het Brandarisplein ons fel begeerde bewijs van deelname: de Fjoertoerbutton!

En natuurlijk ter afsluiting nog een chocolademelk "met" waarna we moe maar toch voldaan de reis naar Hoorn aanvingen.
Carst was blij dat we terugwaren want honden mochten op deze wandeling niet mee...

Fjoertoer website (foto: Gerard Roos)

 

 

 

 

 

 

 

 

Bekijk de wandeling in Google Maps