Wandelingetje rond Prora op Rügen in 2009

 

Bekijk de wandeling in Google Maps

Klik op een marker om een kleine impressie te zien.
Klik dan op de kleine foto om een grotere foto te zien.

Bekijk meer foto's
Download route-en trackbestanden (zip file)

Verslag van de wandeling

Lengte van de wandeling: 1,6 km

Rügen is het grootste eiland van Duitsland. Het ligt in de Oostzee en behoort tot de deelstaat Mecklenburg-Voor-Pommeren. De "toegangspoort" tot het eiland Rügen is de Hanzestad Stralsund. Het eiland, dat door de Rügendamm en de Strelasundbrug over de 2 km brede Strelasund met het vaste land is verbonden, heeft een maximale lengte van 52 km (van zuid naar noord) en een maximale breedte van 41 km in het zuiden. Het eiland meet 926 km² en telt 73.000 inwoners (2001). De kust is erg grillig door de vele bochten (Bodden of Wieken) en de vooruitspringende schiereilanden en landtongen.

Via de in 2005 gebouwde brug komen we op Rügen.
Prora is een plaatsje op het eiland Rügen aan de Prorer Wiek, tussen Sassnitz en Binz. Het valt bestuurlijk onder Binz en is bekend geworden, doordat hier vanaf 1936 een gigantisch badhotel werd gebouwd voor Kraft durch Freude.
De opdracht voor de bouw was in 1935 gegeven door Adolf Hitler. In het badhotel moesten twintigduizend vakantiegangers uit de arbeidersklasse zich kunnen ontspannen, en het complex moest tijdens een eventuele oorlog ook als hospitaal kunnen worden gebruikt. In totaal zouden vijf van dergelijke reusachtige badhotels worden gebouwd. De eerste steenlegging voor Prora vond plaats op 2 mei 1936. Toen in 1939 de Tweede Wereldoorlog uitbrak, werd de bouw stilgelegd. De acht hotelblokken, het theater en de kade waren op dat moment in ruwbouw klaar. De feestzaal en de golfslagbaden zijn nooit gebouwd. Prora is ook nimmer gebruikt voor het doel, waarvoor het werd ontworpen; het behoort daarom tot de grands travaux inutiles, grote nutteloze bouwwerken. Tijdens de oorlog werd een deel van het complex provisorisch bewoonbaar gemaakt voor de tijdelijke huisvesting van burgers, die de bombardementen op Hamburg waren ontvlucht. Aan het eind van de oorlog was er een opleidingsinstituut voor Flak-helpsters gevestigd.
In mei 1945 werd het complex overgenomen door het Rode Leger, dat er grondbezitters interneerde. Ook werden er verdrevenen uit de Duitse Oostgebieden ondergebracht. Tot in 1947 werden delen van het complex ontmanteld om naar de Sovjet-Unie te worden overgebracht. In 1948 werden er Russische soldaten gehuisvest, en daarna de Nationale Volksarmee (NVA), die er een sanatorium en een opleidingsinstituut voor onderofficeren vestigde. Ook werden er soldaten van bevrijdingslegers uit de Derde Wereld opgeleid. Na afloop van de Koude Oorlog werd Prora overgedragen aan de Bundeswehr. Eind 1992 verliet het leger het complex. In het derde blok zijn tegenwoordig ateliers, particuliere musea en horecagelegenheden ondergebracht.
Het Prora-complex is eigendom van het Duitse ministerie van Financiën. Er zijn plannen om het derde blok te verkopen aan een projectontwikkelaar, die er een jeugdherberg, een hotel, woningen en musea in wil vestigen. In 2004 is hiervoor een prijsvraag gewonnen door het Rotterdamse architectenbureau Atelier Kempe Thill.

Het complex is inderdaad immens. We beginnen op een parkeerplaats waar we een bonnetje uit een automaat halen en lopen in noordelijke richting. Daar zien we een doorgang tussen twee blokken en daarlangs lopen we naar het strand waar het complex grotendeels door bomen aan het zicht wordt onttrokken.
We komen vervolgens bij een muur die onderdeel is geweest van de noordelijke aanlegkade waar cruisschepen zouden moeten aanleggen. Dat is er nooit van gekomen. We lopen maar een klein stukje om het complex maar de route is simpel uit te breiden.
Als we het complex verlaten zien we een gedenkteken voor Otto Winzer (geboren op 3 april 1902 en overleden 3 maart 1975); hij was van 1965 tot 1975 minister van Buitenlandse Zaken van de Duitse Democratische Republiek (Oost-Duitsland).
We moeten hierna nog naar de krijtrotsen; onze tijd is beperkt.
We zijn onder de indruk terwij we in feite maar een klein stukje hebben gezien.

Verslagje van de wandeling
klik op de foto's voor een vergroting

 

 

 

We hadden er toevallig over horen praten: op Rügen zou een immens groot en lang gebouw staan.
Omdat we nieuwsgierig zijn en we de krijtrotsen die daar ook zijn ook wilden zien werd een dag gepland en een route uitgestippeld.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Naar begin van de pagina

 

Wandelhoofdmenu